Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

2018 2017 2016
Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
De laatste weken zijn er op verschillende plaatsen in Boxmeer stapels folders en/of kranten aangetroffen (Hoogeweg, Schilderspad, oude Maasziekenhuis, in de buurt van de Maas). Het is natuurlijk niet de bedoeling dat al dit papier in de natuur terecht komt. Wanneer U een dump aantreft, meld dat dan zo spoedig mogelijk. Betreft het het Boxmeers Weekblad of het folderpakket met Jan Linders, dan moet U bij Axender zijn. Folders in plastic hoes: Spotta. Maasdriehoek melden bij de uitgever. Voor telefoonnummers: even googelen. Ook graag even melden wanneer U de kranten en folders opeens niet meer ontat helpt om de daders eerder op te sporen.
Xam van Kempen Op een zonnige woensdag avond op bezoek in Oeffelt. Een interview met volgens ons de jongste auteur van de gemeente Boxmeer. Xam van Kempen. We werden hartelijk ontvangen door Xam en zijn moeder, even later zaten we met z'n allen heerlijk buiten onder de veranda. Xam relaxed en zijn moeder trots op haar zoon. Xam is 16 jaar, zit op het Elzendaal College en woont samen met zijn vader, moeder broertje, zusje en de hond in Oeffelt. Hij heeft een vakkenpakket met Economie en maatschappij. Volgend jaar heeft hij eindexamen. Wat hij hierna gaat doen, daar heeft hij nog geen idee van. Komend schooljaar moet er worden gekeken en beslist worden voor een vervolgopleiding. Om ons voorstel “ schrijver misschien” moet hij even lachen. Misschien! Het lijkt alsof hij alles gelaten over zich heen laat komen alsof het heel normaal is dat hij een boek heeft geschreven, een thriller nog wel. Het boek is uitgegeven en ligt gewoon in Boxmeer in de winkel. De titel van het boek is “De Judas” Muziek maken met zijn band, tekenen en schrijven zijn Xam's hobby's. Hij besteed veel tijd aan zijn band (ze zijn nog op zoek zijn naar een naam en een zanger) Wij buurtverbinders hebben Xam natuurlijk direct verteld dat hij op OnsThuus een oproep kan plaatsen. Het schrijven van een nieuw verhaal gebeurt op dit moment alleen nog in zijn hoofd. Xam schrijft al jaren kleine verhaaltjes. Tijdens een vakantie met zijn ouders begint Xam op een kladblokje met een nieuw verhaal. Al snel weet hij hoe de verhaallijn er in grote lijnen uit moet zien en hoe het einde ongeveer zal zijn. Weer thuis is zijn moeder toch wel nieuwsgierig geworden en als Xam weer naar school is en ze toevallig het kladblokje ziet liggen gaat ze er toch even voor zitten. Verbaasd over de verhaallijn, de hoofdrolspelers en de spanning complimenteert ze Xam bij thuiskomst. En verteld ze Xam dat het verhaal waar hij mee bezig is toch echt wel goed is…. ze heeft al snel door dat het echt niet de bedoeling was dat ze het kladblokje had gelezen. Een hele tijd later als het boek af is mag ze het boek lezen. Ze is nog steeds onder de indruk en overtuigd Xam ervan dat het echt een goed verhaal is en dat hij er echt meer mee moet gaan doen. Henny, Xam's moeder begint een speurtocht op internet. al snel is er een uitgever gevonden Na zich te hebben aangemeld en kennis te hebben gemaakt met de uitgeverij, stuurt Xam zijn script op en dan is het wachten. Dan komt er eindelijk een pakket. Het eerste gedrukte exemplaar van zijn eigen boek “De Judas” is er. Wat eerst kladjes waren is nu een echt boek met een kaft. Een moment om terecht trots op te zijn. Maar weinig mensen weten dat Xam regelmatig verhaaltjes schrijft. Alleen zijn moeder mocht wel eens wat lezen. Op de vraag of zijn vrienden ervan wisten lacht Xam. “met vrienden praat je echt niet over lezen en schrijven” Na het verschijnen van zijn boek heeft hij thuis een heuse boekpresentatie gehouden. Verbaasde reacties van vrienden na de uitnodiging van zijn vader voor de presentatie, getuigd van de bescheidenheid van Xam. Inmiddels hebben verschillende klasgenoten en vrienden het boek gelezen. En na het artikel in de Gelderlander heeft zijn moeder de mentor gebeld om te laten weten dat het verhaal waar is, dat Xam een boek heeft geschreven, een echte thriller. Een erg goede beslissing aangezien er nu zelfs twee buurtverbinders van OnsThuus met hem in de tuin zitten voor een interview. Xam blijft er rustig onder. Volgens hem is het boek per ongeluk ontstaan gewoon een gevolg van zijn hobby. Dat het boek een thriller is geworden heeft een logische reden. Xam vindt thrillers het fijnste om te lezen vanwege de spanning. Of het hem iets lijkt om zijn eigen boek 'De Judas' op de boekenlijst van school te laten zetten begint hij te glimlachen. “Dat zou wel leuk zijn” Op de vraag of hij al eens contact heeft gehad met andere schrijvers uit onze gemeente zoals Gerard Sonnemans en Yolanda Halmans antwoord hij ontkennend. Maar het lijkt hem erg leuk om kennis met hen te maken. Natuurlijk zijn wij nieuwsgierig of er al plannen zijn voor een volgend boek. Misschien zelfs een vervolg op “De Judas” Ideeën voor een boek zijn er zeker. In zijn hoofd. Compleet met hoofdrolspelers, karakters en een plot. Ooit… en als het zover is, dan zijn wij Buurtverbinders van OnsThuus er ook weer bij. Ook nieuwsgierig naar Xam's boek? Het boek: “de Judas” ISBN: 978940226782 Verkrijgbaar bij: Boekhandel Van Dinther Boxmeer Boekhandel Bruna Spar Oeffelt Online via Boekscout
De Maasheggen Waar wij graag vertoeven zijn de Maasheggen. De Provincialeweg oversteken, de Veerweg aflopen en je loopt zo het Maasheggengebied binnen. Ik (Véronique) woon al vanaf 1988 in Vortum en Jo iets minder lang, vanaf 2007. In al die jaren hebben ik, en later ook Jo, de Maasheggen nooit zo gewaardeerd als het afgelopen jaar. Het jaar waarin wij beiden, gewild en ongewild, veel vrije tijd hadden. Zeker één keer per week en soms wel twee keer, liepen we het Maasheggengebied in en elke keer was het weer anders. Richting Sambeek/Boxmeer langs de Maas via het oude ziekenhuis. Of richting Groeningen/Vierlingsbeek, voor een deel ook langs de Maas. Hetzelfde gebied, maar toch anders. We zagen eerst de herfstkleuren, daarna de kale struiken en bomen, waarna in het voorjaar de jonge loten de omgeving voorzichtig groen deden kleuren. Op dit moment staat alles vol in blad en oogt het machtig groen in vele tinten. Een enkele keer treedt het water buiten de oevers van de Maas, wat ook weer fascinerend is en zijn sporen nalaat. Het Maasheggengebied kent vele gezichten en dat gecombineerd met de prachtige Hollandse luchten is het genieten. Voor ons is het ook een stiltegebied, je hoort er meestal alleen maar de vogels. Het geeft rust en al wandelend en nadenkend ontstaan er vaak spontaan antwoorden op vraagstukken die ons bezighouden. Een uniek gebied dat hopelijk ook in de toekomst een uniek gebied zal zijn voor de generaties die na ons komen. Geld is in onze huidige maatschappij de drijfveer om zaken, hoe simpel ook, uit te buiten. Als het enigszins mogelijk is wordt alles te gelde gemaakt. Hopelijk vergaat het de Maasheggen niet zoals “ 't Dal “, geschreven en bezongen door Robert Long. Hieronder staat de tekst voor wie deze niet kent. Mocht je nog eens tijd over hebben, wandel dan eens door het Maasheggengebied en ervaar de rust en de stilte, en geniet! _________________________________________________________________________________ 't Dal In 't groene dal - in 't stille dal Waar kleine bloempjes bloeien Daar ruist een blanke waterval En druppels spatten overal Om ieder bloempje te besproeien Ook 't kleinste Om ieder bloempje te besproeien Ook 't kleinste In 't groene dal - in 't stille dal Verscheen een groepje toeristen Ze keken wat rond in de rijke natuur En sliepen 's nachts in een leegstaande schuur De waterval waar men zwom en viste Was helder De waterval waar men zwom en viste Was helder In 't groene dal - in 't stille dal Daar kwam men steeds meer in actie Er kwamen hotels en men kapte een bos Men groef en bouwde er lustig op los De waterval werd een topattractie Voor reisbureaus De waterval werd een topattractie Voor reisbureaus In 't rijke dal - in 't dure dal Was 't minder stil, minder groen ook De waterval kostte een tientje entree En kinderen mochten voor vijf gulden mee Er kwam een snelweg en ook een groenstrook Met rozen Er kwam een snelweg en ook een groenstrook Met rozen In 't rijke dal - in 't volle dal Daar kwamen speculanten Ze kochten en verkochten al wat er stond De waterval, ieder groen stukje grond Aan Duitse, Franse en Deense klanten Of Hollandse Aan Duitse, Franse en Deense klanten Of Hollandse In 't groene dal - in 't stille dal Dat verderop is gelegen Daar ruist een blanke waterval Maar als je nadenkt dan weet je 't al Ook daar zijn straks nieuwe autowegen En disco's en patat Je komt er al je bekenden weer tegen Uit Lelystad Tekst: Robert Long Wij geven het Gouden toetsenbord door aan: Naam nog niet bekend.
Beste buurtgenoten. Vele uren van de dag vertoef ik achter mijn eettafel met mijn telefoon en I-pad en ook vaak nog even met de laptop. 's morgens om de krant digitaal te lezen, zeer regelmatig om te solliciteren, en vaak ook nog mensen te woord te staan voor de hulpdienst van de SP. Tussendoor geniet ik van het werk van mijn kleinkinderen en van mijn tuin waar ik op kijk. En natuurlijk ben ik ook druk met het voorbereiden van de informatie avonden van de SP en het lezen van stukken, het contact onderhouden met groepen in de samenleving en goed te luisteren naar de inwoners van Boxmeer. Dit voor degene die me niet kennen omdat ik voorzitter en raadslid ben van de SP Boxmeer. Ik hoop dat alle inwoners op termijn deze website weten te vinden en dat via de buurtverbinders die hiervoor opgeleid zijn ook de verbinding daadwerkelijk gaat gebeuren. Ik wens jullie veel buurten in de buurt onder het genot van handen voor elkaar uitsteken en een bakkie troost worden lasten lichter en brandjes geblust. Ik geef het Gouden Toetsenbord door aan Jo en Veronique Wijnen. Tot schrijfs Mariella van Wijnen-Heijs raadslid Boxmeer
1x per jaar kreeg ik het mee. Daags na de tour, het wielrennen. Boxmeer op TV. Zo heb ik Boxmeer leren kennen Als buitenstaander uit het westen van het land kende ik wel vele streken. Van Limburg, Drenthe en Zeeland maar nooit IN Boxmeer gekeken. Tot die ene keer in Heijen. Dat ik toen ook abuis Op doorrit door Boxmeer moest rijen. En ik voelde mij er thuis. Twee jaar later dan zowaar De kans op eigen benen te gaan staan De keuze was snel klaar. We zouden naar Boxmeer toe gaan. Wat een verschil zo met een stad Het kan toch zo verkeren. Maar als spoedig merkten we dat we Boxmeer konden waarderen. En vanaf toen elk jaar Daags na tour, het wielrennen Soms in volle regen, het was zwaar Boxmeer beter leren kennen. En na de geboorte van ons kind (een wonder voor wie alles weet) was er nog meer dat ons met Boxmeer bindt liefde, vertrouwen en ook het leed. Een ieder die Boxmeer zijn leven lang al leeft moet toch zeker weten dat hier wonen een voorrecht heeft en mag dat niet vergeten Want hoewel door de jaren flink gegroeid, Boxmeer niet meer is als voorheen, door sommigen misschien verfoeid Kijk daar dan doorheen. Want tradities, monumenten en wielrennen kan men in Boxmeer wel aanschouwen maar het waardevolste hier te kennen zijn de mensen waarop men hier kan bouwen. Foto: Boxmeer, van buitenaf gezien.
Maas Maas, ik zoj ow wille bezinge ow stroom en ow schitteringe Maas ik zoj ow wille bedwinge 't hoge water bute de beddinge Maas, ik zoj ow wille bezinge ow golve, kabbelend of wit gekopt de bote die stroom op en stroom af zilverende meeuwe, wilge kort geknot Maas, op ow zoj ik wille vare vissen ân de waterkaant ied'ren dag ow water wil ik ruke, wil ik vule mien klènkiend wieze wâ ik ooit zaag Maas, langs ow wil ik kuiere nèven ow heggen ien volle bloei de zon op zien komme ôver 't weilaand mî de rooibonte koei Maas, ik zoj ow wille bezinge ôver vroeger, ôver toen en nouw ow stroom en ow schitteringe Maas mien Maas ik hou van ow Mientje Wever OnsToetsenbord op mijn favoriete plekje
Pagina's (1): 1